28 Ekim 2013 Pazartesi

AĞLAMA NÖBETİNE SON:))

 
 
 
 
 
 
 
 
 
ÖFKE,AĞLAMA NÖBETİ YATIŞTIRMA
 
Her anne gibi bende çok zor dönemlerden geçtim,can doğduğundan beri sürekli ağlayan
bir çocuktu,ilk 9 ay kolik nöbeti ile yaşadım.O süre boyunca onu susturmak için yapmadığım şey kalmadı,elektrik süpürgesi,saç kurutma makinesi,anne karnındaki sesleri andıran oyuncaklar,otomatik
sallanan beşik,çingene beşiği denemediğim yol kalmamıştı.9 ay sonunda doktorum bu durum kendiliğinden geçicek dedi,Geçermiydi bilmiyorum ama ben çok yıpranmıştım, ağlama sesi duymak istemiyordum.Evin içinde her dolaştığımda kendi kendime yok yok bu nöbetler kesinlikle bitmez bu biter arkasından 2 yaş sendromu,sonra 3 yaş sendromu gelir diyordum.Can büyüdü ağlama nöbetlerimiz hiç bitmedi.Bir ara çıldırma noktasına gelmiştim.Evde,Parkta,sokakta,AVM'de,durmadan ağlayan bir çocuk,herkes bana acıyor gözlerle bakıyordu,Allah sana sabır versin kızım diyenler etrafımda çok oldu.Çare bulmalıydım bu duruma.Derdini anlatamadığından ağlıyor desem oda değil,çok güzel kendini ifade ediyor.Neye mızmızlandığını bilmiyordum, bir ara o mızmızlandığı zaman bende onun taklidini yapmaya başladım,o nasıl dehşete kapılmış gibi kendini ifade ediyorsa aynen uyguladım.
Onu duymuyormuş gibi,sözlerini anlamıyormuş gibi davrandım.Güzel bir uslupla konuşuncaya
kadar ona cevap vermeyeceğimi söyledim.Odasına gidip ağlamasını ağlaması bitene kadar
yanıma gelmemesi için uyardım.Düzeldimi derseniz tabikide hayır:!!
 
En sonda başka bir yöntem denedim,onu ağladığı bir sırada kameraya aldım,bunu birkaç kez denedim
Ağlamaları bittikten sonra kendisini yanıma çağırıp mahcup olması için görüntüleri izlettim.
Ne kadar gülünç durumda olduğunu bu davranışların ona hiç yakışmadığını,ağladığında
gözlerinin kurbağa gibi dışarı fırladığını ifade ettim.Can görüntüleri görünce
ilk başta şaşırdı,ben böylemi ağlıyorum anne dedi,bu hali ona gerçekten  komik gelmişti.Kurbağanın gözleri nasıl oluyor diyede merak etti,ilk başta bilgisayardan resimler gösterdim,istersen seninle oyun hamurundan kurbağa yapabiliriz dedim.Ogün can ile oturup taşların üstünde oturan gözleri dışarı pörtlemiş bir kurbağa yaptık.Can bu kurbağayı görünce anne bir daha söz ağlamıycam bu çirkin kurbağa gibi gözlerimin olmasını istemiyorum dedi:))
Kameraya canın görüntülerini
aldığımdan ve o çirkin pörtlek gözlü kurbağayı yaptığımızdan bu yana ,can daha uslu bir çocuk oldu.Enerjimiz bol
ama ağlama sesi eskisi gibi evin içinde yok artık.
Belki sizlerde bu yöntemi kullanarak çocuğunuzun ağlama
nöbetlerini bir nebze olsun azaltabilirsiniz.
 
 
 
 
 
 
 
video








                                          Pörtlek kocaman gözlü kurbağamız:))

                     Aslında çok şirinde oldu,anne eli değmiş bir kurbağa yapımı bu:))


4 yorum:

  1. Bir pörtlek kurbağa nelere kadir :) Çok sevindim canım bu olayı br şekilde aşmanıza
    Ayrıca pörtlek kurbağaya hakikaten anne eli değmiş ne kadar güzel olmuş o öyle:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok saol canım benim,o kurbağa ile benim oynayasım geldi:))

      Sil
  2. ayyy ayy o öfke nöbetlerinden ne çektim ama ne yaptıysam olmadı en sonunda pedagogdan yardım aldık ve büyük ölçüde azaldı. Herşey bizde bitiyor işte karşılarında kararlı ve sabırlı olduğumuz zaman her sorun çözülüyor.

    YanıtlaSil
  3. Merhaba, Özlem hanım
    ben de 17 aylık kızımla aynı sorunla boğuşuyorum şuan .Öfke nöbetleri.Daha çok evde yapıyor ama ne istediğini anlamıyorum. Ben de kameraya alıp göstereym bakalım ne olacak? Hande hanım size Pedagog ne önermişti acaba?

    YanıtlaSil